ការរៀប​ចំ​ករណី​សំរាប់​ការវិនិយោគ​នៅ​ក្នុង​ការ​រៀប​ចំ​កម្លាំង​ការងារ​នៅកម្ពុជា

រឿង​តូចតាច​ដែលយើង​បានធ្វើ​ដើម្បី​លើក​ទឹកចិត្ត​ដល់​ការវិនិយោគ​ទៅលើ​ការកសាង​ការបណ្តុះ​បណ្តាល ឬ​កម្មវិធី​អប់រំ​សំរាប់​វិស័យ​កាត់ដេរ ។ កម្លាំងការងាររបស់យើង មិនបង្ហាញពីការយល់ដឹង ឬការទទួលបាន​នូវ​ព័ត៌មាន​អំពីរបៀបដែលគេអាចធ្វើឲ្យបានប្រសើរជាងនេះ និងមានប្រសិទ្ធភាពជាងនេះទេ ។

កម្លាំង​ការងារ​របស់យើង គឺ​ភាគច្រើន​នៅជនបទ​ដែល​បញ្ចប់​ការសិក្សាត្រឹម​កំរិត​បឋម ឬ​មធ្យមសិក្ស ។ ពួកគេ​ភាគច្រើន​មិនចេះអក្សរ និង​មាន​ជំនាញ​បច្ចេកទេស​តិចតួច ។ គេត្រូវ​បានផ្តល់​នូវការហ្វឹកហ្វឺន និង​ការបណ្តុះ​បណ្តាល​នៅកន្លែង​ធ្វើការ​ដើម្បី​បំពេញ​ភារកិច្ច តែ​ជា​មូលដ្ឋាន​នៃ​ការ​បណ្តុះបណ្តាល​ត្រូវ​បាន​ផ្អាក​នៅពេល​ដែល​និយោ​ជិត- កម្មករ​អាច​បំពេញ​នូវភារកិច្ច​នោះបាន ។

កម្លាំង​ការងារ​របស់​យើង​មាន​ភាគ​ច្រើន​ជា​ស្ត្រី​វ័យក្មេង​ដែល​ចំណាក​ស្រុក​ពី​តំបន់​តាម​បណ្តារ​ខេត្ត​នានា ដើម្បី​ស្វែងរក​ឱកាស​សេដ្ឋកិច្ចល្អប្រសើរ ។ ស្ត្រី​វ័យក្មេង​ទាំងនេះ​មិនបាន​ត្រៀមខ្លួន​សំរាប់​ការប្រិតប្រៀង វិន័យ និង​ថាមពល​រាងកាយ​មាំមួន​តាម​ការចាំបាច់​សំរាប់​បរិយាកាស​ឧស្សាហកម្ម​ទេ ។ ពួកគេ​កង្វះ​ការទទួល​បាននូវ​ព័ត៌មាន និង​ការបណ្តុះបណ្តាល​ដើម្បី​ឲ្យ​ការងារ​កាន់តែ​មានប្រសិទ្ធភាព​នៅក្នុង​មុខនាទី​របស់គេ ។ អាហារ​រូបត្ថម្ភ និង​ការថែ​ទាំរូបកាយ​ផ្ទាល់ខ្លួន​គឺជា​បញ្ហាចោទ​សំខាន់​ចំពោះ​ស្ត្រី​វ័យក្មេង​ទាំងនោះ​ដែល​ធ្វើការ​នៅឆ្ងាយ​ពីផ្ទះ ។

ពាក្យសំដី​ចេញ​ពីមាត់ និង​ការប្រឹក្សា​យោបល់​ពី​អ្នកវ័យ​ស្មើគ្នា​ចេញ​ពី​សាច់ញាតិ​សន្តាន និង​ពីមិត្តភក្តិ គឺ ជា​កម្លាំង​ខ្លាំង​បំផុត​ដែល​ត្រូវ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ប្រឈម​នៅកន្លែង​ធ្វើការងារ ។ បទដ្ឋានវប្បធម៌ដើរតួនាទី​យ៉ាងធំនៅ​ក្នុង​ការ​មានឥទ្ធិពល​មកលើ​កម្លាំង​ការងារ​វ័យក្មេង​ដែលអាចត្រូវពឹងផ្អែកលើការគ្រប់គ្រង និងប្រធានគ្រប់គ្រងធ្វើការ​បង្ហាត់បង្រៀន​បន្ថែម​ឲ្យបានប្រសើរនៅក្នុងកន្លែងធ្វើការងារ ។ របៀបគ្រប់គ្រង និងការត្រួតពិនិត្យ ពីលើចុះក្រោម​និងជារឿយៗធ្វើឲ្យមានការ ”ភិតភ័យចំពោះមនុស្ស” ជាជាងរបៀបអប់រំវិន័យ ការបង្ហាត់បង្រៀន​ដែលផ្តោតលើការ​លើកកម្ពស់​ និងចែករំលែកជំនាញ ។

និយោជកត្រូវបានលើកទឹកចិត្តឲ្យវិនិយោគនៅប្រទេសកម្ពុជាតាមរយៈការផ្តល់ផលប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ច និងធុរកិច្ច! កម្លាំងការងាររក្សាបាននូវរង្វាន់លើកទឹកចិត្តវិនិយោគ និង​ការទាក់ទាញៈ ចំណាយតិចនិង​សំបូរបែប!

មិនមានរង្វាន់លើកទឹកចិត្តនិយោជកឲ្យវិនិយោគនៅលើកម្លាំងការងាររបស់ខ្លួន ។ វិនិយោគិនបានយក កម្លាំងការងារពីជនបទ និង​ប្រែក្លាយ​ពួកគេ​ឲ្យទៅជា​កម្មករ​ដែល​មាន​សមត្ថភាព​ចែកចាយ​ផលិតផល​ទៅឲ្យម៉ាក យីហោល្បីៗនាំមុខគេនៅលើពិភពលោក និងទីផ្សារ​អ្នកប្រើប្រាស់ ។ រង្វាន់លើកទឹកចិត្តសំរាប់វិស័យនេះបានជំរុញ​ជាសំខាន់ទៅលើផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច និងធុរកិច្ច មិនមែនជំរុញលើកម្លាំងការងារទេ ។ ការវិនិយោគលើជំនាញជាមូលដ្ឋាន និង​ការអភិវឌ្ឍន៍​កម្លាំងការងារ គឺជាផ្នែកមួយជាប្រព្រៃណីដែលរដ្ឋាភិបាលត្រូវតែសកម្មនៅក្នុងការផ្តល់​​​ឈុត​ជំនាញជាមូលដ្ឋានសំរាប់ឧស្សាហកម្ម នេះបង្កើតឲ្យមានស្ថានភាពលំបាកមិនអាចធ្វើទៅរួច​សំរាប់​វិស័យនេះ ។ វិនិយោគិនបានដាក់ការវិនិយោគនៅក្នុងការកសាងទីតាំងរោងចក្រ និង​បណ្តុះបណ្តាល​កម្មករដែលគ្មានជំនាញ​ឲ្យមានជំនាញដល់កំរិតមួយដែលចង់បាន មិនចាំបាច់​ត្រូវធ្វើ​ការវិនិយោគទុន​ឡើងវិញ ។

ឧស្សាហកម្ម​គឺជាប្រភេទឧស្សាហកម្ម CMT និងជាប្រភេទម៉ាស៊ីន និង​ជំនាញ​ដែលមិនទាមទារ​ការ​វិនិយោ​គរបស់និយោជកចូលទៅក្នុងកម្លាំងការងារ ឬ​ត្រូវមានកម្លាំងការងារដែលមានជំនាញចម្រុះ និងសមត្ថ​ភាព​ចម្រុះ​នោះទេ ។​ និយោជកមិនមើលឃើញពីតម្រូវការត្រូវបង្កើន ឬ​បំបែកឲ្យមានជំនាញ​ច្រើនមុខ​នូវកម្លាំង​ការងារ​របស់ ខ្លួនដោយមិនគិតពីការបំបែកឧស្សាហកម្មច្រើនមុខ ។ ជាមួយនឹង​ការបង្កើត​សហគ្រាស​ថ្មី​ដែលបានបំបែកវិនិ​យោ​គិន​ឲ្យមានច្រើនប្រភេទ នឹង​វិនិយោគ​ដោយខ្លួនឯង​នៅក្នុងការកសាង​នូវកម្លាំងការងារជាមូលដ្ឋានរបស់ខ្លួន​ និង​រង់​ចាំការទទួលបានផលមកវិញពីការវិនិយោគរបស់ខ្លួន ។ វានៅតែងាយស្រួល និងអាចមានលទ្ធភាពក្នុងការនាំយក​កម្មករបរទេស​ចូលមក​ដើម្បី​ជួយ​ធ្វើការរៀបចំ​ជាមូលដ្ឋាននិងការបណ្តុះបណ្តាលដោយចំណាយតិច។ យើងមាន​ការផ្គត់ផ្គង់​កម្លាំង​កម្មករច្រើន​ ដែលពួកគេមានការរៀនសូត្រឆាប់យល់ដឹងយ៉ាងឆាប់រហ័សចំពោះចំណុចជាក់លាក់​មួយចំនួន ។ ការបណ្តុះបណ្តាល​នេះមិនមែនជា​ការវិនិយោគធំដុំដើម្បីរៀបចំនៅក្នុងផែនការ​ការងារធំធេងនោះទេ ។ ការប្រកួតប្រជែងតិចតួច​នៅក្នុងឧស្សាហកម្មសំរាប់កម្មករ​ដែលមាន​ជំនាញខ្ពស់​ មានន័យថា មិនមានរង្វាន់លើកទឹក​ចិត្ត​ឲ្យ​វិនិយោគ​បន្ថែមទៅលើ​ការបង្កើន​ជំនាញកម្មករ ។


ទំនាក់ទំនងឧស្សាហកម្ម និងទស្សនៈការគ្រប់គ្រងអំពីការបណ្តុះបណ្តាល បានជះឥទ្ធិពលទៅលើការសម្រេច​ចិត្ត​ផងដែរ ថាតើត្រូវ​វិនិយោគទុន​ទៅលើកម្លាំងការងារដែរឬអត់

សកម្មភាពឧស្សាហកម្មមានការរារាំងដល់វិនិយោគិនជាច្រើនដែលចូលមកក្នុងប្រទេស និងនៅមានការ ប្រឈមដែលរារាំងដល់ការវិនិយោគលើកម្លាំងការងារ ។ និយោជកជាច្រើននៅមានមន្ទិលសង្ស័យថា ការវិនិយោ​គលើជំនាញរបស់កម្មករ និងការបណ្តុះបណ្តាលប្រសិទ្ធភាពនឹងបានផ្តល់នូវផលប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ចច្រើនដែរ ឬទេ។ ជាពិសេសៈ  ការមិនមានអ្នកផ្តល់ការបណ្តុះបណ្តាលដែលអាចជឿទុកចិត្តបាន ។ ពីព្រោះការវិនិយោគ ទៅលើការបណ្តុះបណ្តលជំនាញជាមូលដ្ឋាន ជាធម្មតាសេវាសាធារណៈ ការវិនិយោគបន្ថែមទៅលើកម្លាំងការ ងារចម្រុះគឺមិនមែនជាអាទិភាពចម្បងសំរាប់និយោជកទេ ។

គំនិតដែលចំណាយសំរាប់ការបណ្តុះបណ្តាល គឺជាការចំណាយ​សំរាប់អ្វីមួយ​ដែលក្រុមហ៊ុន​នឹងមិន​ទទួលបានផលប្រយោជន៍មកវិញទេ ។ គំនិត​ដែល​បង់ចំណាយ​សំរាប់ការបណ្តុះបណ្តាលជាស្វ័យប្រវត្តិទាក់ទង ទៅនឹងការតម្លើងប្រាក់ឈ្នួល ។ ប្រាក់ឈ្នួលដែលតម្លើងបានមកពីការវិនិយោគលើការបណ្តុះបណ្តាលតាមរយៈផលិត ភាពខ្ពស់ និងការទទួលបាននូវចំណូលរង្វាន់លើកទឹកចិត្ត គឺជាការធ្វើការងារកាន់តែវៃឆ្លាត ។ ការផ្តល់ទំនិញ និងសេវា ឆាប់រហ័ស មានន័យថា ក្រុមហ៊ុនរកប្រាក់ចំណូលបានកាន់តែច្រើន​ ស្របទៅនឹង និយោជិត កម្មករទទួលបានប្រាក់​ចំណូលកើនឡើងផងដែរ ។ ការវិនិយោគលើការបណ្តុះបណ្តាល​ មានន័យថា មនុស្សដែលមានជំនាញកាន់តែប្រសើរ​អាចមានការទទួលខុសត្រូវបន្ថែម និងតម្លើងឋានៈតាមរយៈខ្សែបណ្តាញស្របច្បាប់ ។ ការបង្កើនគឺប្រាក់ឈ្នួលដែល​សមាមាត្រទៅនឹងទំហំប្រាក់ខែ និងកន្លែងទំនេរដែលត្រូវបំពេញ ដោយមិនបង្កើន​នូវវិក័យបត្រ​ប្រាក់ឈ្នួល នៅពេល​ដែលក្រុមហ៊ុនជ្រើសរើសបុគ្គលិកថ្មី​មកបំពេញកន្លែងនៅទំនេរ ។​ ការតម្លើង​ឋានៈ​នៅក្នុងអង្គភាព គឺជាចំណាយ​ប្រសិទ្ធ​ភាពខ្លាំងណាស់ជាងការជ្រើសរើសបុគ្គលិកថ្មី និងការណែនាំ​និយោជិតថ្មីឲ្យយល់ដឹង។


មានកម្លាំងសេដ្ឋកិច្ចដែលមាន​ការប្រកួតប្រជែងរួចទៅហើយ ដែលចូលមកលេង ដែលធ្វើឲ្យមានការទាក់ទាញ ចំណាប់អារម្មណ៍និយោជក​ដើម្បី​វិនិ​យោគលើកម្លាំងការងាររបស់ខ្លួន ។

រោងចក្រខ្លះកំពុងចំណាយលើប្រាក់ឈ្នួលខ្ពស់ជាប្រាក់ឈ្នួលដែលកំណត់អប្បបរមាសំរាប់ឧស្សាហកម្ម ដើម្បីទាក់ទាញនិងរក្សាទុកកម្មករដែលមានទេពកោសល្យ ។ ការប្រកួតប្រជែងសំរាប់ការជ្រើសរើសនិង ការរក្សាឲ្យ​បាននូវកម្មករនឹងក្លាយជាកិច្ចការ​កាន់តែ​ប្រឈមឡើង​ចំពោះរោងចក្រកាត់ដេរនៅពេលអនាគត ។ វិនិយោគិនមកពី​ប្រទេសចិន បានចាត់ទុក​កម្ពុជាជាជម្រើសមួយចំពោះការកើនឡើងនូវប្រាក់ឈ្នួលនិងចំណាយលើប្រតិបត្តិការ ។

កម្មករដែលមានជំនាញមានជំរើសល្អជាងកម្មករដែលទទួលបានប្រាក់ឈ្នួលទាប និងមានការត្រូវការច្រើន​សំរាប់ការងារ​ ។ ឧស្សាហកម្មកំពុងពង្រីកមូលដ្ឋានផលិតផលរបស់ខ្លួនឲ្យច្រើន ដែលទាមទារនូវកម្មករ​ជំនាញខ្ពស់ និងមានជំនាញច្រើនមុខ មានទេពកោសល្យ និងសមត្ថភាពច្រើនប្រភេទ ។ ឧស្សាហកម្មនឹងក្លាយជា​ឧស្សាហកម្ម​ដែលគួរឲ្យទាក់ទាញសំរាប់កម្មករដែលមានជំនាញ តែទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ តើវានឹងរក្សាបាននៅឧស្សាហកម្ម​ដែលជាទីទាក់ទាញសំរាប់វិនិយោគិនបានដែរឬអត់?

ជាមួយនឹងសមាហរណកម្មតំបន់អាស៊ាន និងលំហូរពលកម្មសេរី ឧស្សាហកម្ម​ជាហានិភ័យ​រួមដែលបាត់ បង់នូវឋានៈរបស់ខ្លួន ប្រសិនបើ​ក្រុមកម្មករ​ជំនាញ​មិនមានការកើនឡើងទេ ។ កម្មករដែលមានបទពិសោធន៍អាច​ នឹងទាមទារនូវប្រាក់ឈ្នួលខ្ពស់​នៅក្នុងឧស្សាហកម្មដទៃទៀត  ឬនៅក្នុងប្រទេសដទៃទៀត ប្រសិនការកាត់ដេរ មិនផ្តល់ឲ្យ​នូវឱកាសទេនោះ ។

ដាក់ឲ្យដំណើរការដោយ Web Essentials